بایدش دین و دل ز دست بداد

گشته این یک چو آذر برزین

گشته آن یک چو دجله بغداد

هرکه را عشق زد به دامن دست

راست چون من که هم ز روز نخست

دین و دل دادم آنچه بادا باد

گر غمی گشت دل چه غم که شود