فلک پیوسته در یک آستینش

گشاید ابر را چین از جبین باد

چو ابر اندر هوا بشتافت ، دانیم

که باشد در قفای او یقین باد

بود ابر و به دیگر آستین باد

نفورم من ز باده زآنکه باشد

به لفظش تا به حرف سومین باد