ز بانگ مردان ، بدریدگوش دشمن ملک

سنان رایت او سر ز آسمان برکرد

زآب خنجرش آتش فتاد بر دل خصم

ز باد تیغش بدخواه خاک بر سرکرد

زگرد موکب ، جان عدو پرآذرکرد

ز شیرمردان چون بیشه کرد دامن کوه

ز سروقدان ، صحرای طوس کشمرکرد