درودگر ز یکی چوب دار و منبر کرد

ولی جهان شان نشنید عذر وکیفر و داد

هرآنچه کرد، جهان درشت کیفر کرد

دو خوب و بد ز نژادی عجب نباشد از آنک

کنون به شادی بنشین و داد خلق بده

که آفرین ها یزدان به دادگستر کرد

همان ستم زدگان را به عدل رهبر باش