به مدح جاه تو چون عنصری ، سخن سر کرد

همان ستم زدگان را به عدل رهبر باش

سپاس آن که خدایت به عدل رهبر کرد

خدایگانا؛ اینک بهار مدح سرای

صبوری آمد در مدحتت نهالی کاشت

نهال مدح تو اکنون به خرمی بر کرد

چسان توانند افکند آن درختی را