چسان توانند افکند آن درختی را

به مدح جاه تو چون عنصری ، سخن سر کرد

صبوری آمد در مدحتت نهالی کاشت

نهال مدح تو اکنون به خرمی بر کرد

که آب رحمت ولطف تواش تناورکرد

زکید کوته بینان چگونه گردد پست

کسی که مدح تو شاه بلند اخترکرد