بنان توست که در عرصه ، کلک راجل را

دوباره گوهر جان را پی نثار آورد

ای آن ادیب سخندان و نکته سنج بلیغ

که ایزدت به خرد، رهنما و یار آورد

فراز دوش کمیت سخن ، سوار آورد

شکست دست تو، تنها نه جان ما فرسود

که عالمی را محزون و سوگوار آورد