بهم شکست دل و دست باغبان بهار

هژبر بیشه ی فرهنگ را، شکار آورد

بریده بادش ساعد، دریده بادش پوست

که دستبرد بر آن دست استوار آورد

سرشک خونین در چشم جویبار آورد

تویی که دست تو با خامه سیاه و نزار

رخ عدو سیه و خاطرش نزار آورد