سرشک خونین در چشم جویبار آورد

بریده بادش ساعد، دریده بادش پوست

که دستبرد بر آن دست استوار آورد

بهم شکست دل و دست باغبان بهار

تویی که دست تو با خامه سیاه و نزار

رخ عدو سیه و خاطرش نزار آورد

وفا ز قلب تو بر خویش پایمرد آورد