ز زند خامه به جان عدو، شرار آورد

اگر سلاله آزر، به نار نمرودی

بهار و لاله پدید از شرار نار آورد

کف کریم تو با ساعد مساعد فضل

تو در قطار نبی نوع خود چنانستی

که شیر را به شتر، کس به یک قطار آورد

اگر صداع برد ابله ازتو باک نه ، زانک