بهار تازه بپرورد وگل به بار آورد

ز سرد طبعی بهمن ز خشک مغزی دی

چه رنج ها که جهان بر سر بهار آورد

ریاح فضل تو اکنون ز روح بخشی خاص

نمانده بس که خداوندگار نامیه باز

به سر نهدگل ، آن راکه پارخار آورد

نمانده بس که برآرد ز خاک چرخ بلند