شگفتی آرد چون بید، مشک بار آورد

به پای سروبن اندر، ستاک سنبل تر

شکسته بسته مثالی ز زلف یار آورد

شگفتم آمد آن دم که بید مشک شکفت

بنفشه از تتر آمد مگر، که همره خویش

هزار طبله فزون نافه تتار آورد

یکی به لاله نگر تا چگونه ایزد پاک