طبرستانی و گیلانی و زنجانی را

صید خورشید، تمنای دل شب پره شد

لشگر شه سر ره سخت بر ایشان بگرفت

پهنه رزم ز آتش چو یکی مجمره شد

راندن دزدان از ملک ، مرامی سره شد

ای بسا دل که ز جور سفها خون گردید

وی بسا سینه که از تیر عدو پنجره شد