ای بسا دل که ز جور سفها خون گردید

پهنه رزم ز آتش چو یکی مجمره شد

طبرستانی و گیلانی و زنجانی را

راندن دزدان از ملک ، مرامی سره شد

وی بسا سینه که از تیر عدو پنجره شد

عاقبت رزم به کام دل رزم آرا گشت

دشمن گرگ صفت رام بسان بره شد