وین عجب باشدکه آرد تردماغی هجر او

آتش نمرود را چهرش گلستان می کند

هست معشوقی مساعد لیک روزی چندبار

درد هجرش دیده عشاق گریان می کند

لیک وصلش کام خشک و سینه سوزان می کند

هست چون موبد قرین آتش و آتشکده

هم زبانی لیک با گبر و مسلمان می کند