لیک چون آتش بروگیرند افغان می کنند

هرکس از دالان رود در صحن خانه ، لیک او

چون رود درصحن ، سربیرون ز دالان می کند

همدم آتش بود وز آتشش تابش بود

نیست او غلیانی و سیگاری و چایی ولی

گه تقاضا چای و گه سیگار و غلیان می کند

هست اندر ذات خو د خشک و عبوس و زرد و تلخ