آن دیو کجا کارش پیوسته دروغست

وز مال و بضاعت شود این خطه گرامند

بار دگر افتد به سر این قو م کهن را

آن فخر کز اجداد قدیم است پس افکند

از مرز کیان برگسلد بویه و پیوند

دوران جوانمردی و آزادی و رادی

با دید شود چون شود این ملک برومند