از دیده خود بیند، بر خلق خداوند

ور زان که نمانم من و آن روز نبینم

این چامه بماناد بدین طرفه پساوند

آن کس که دلش بسته جاهست و زر و مال

چون گنده دهان کز خرد و فهم به دور است

گویدکه مگر کام همه خلق کندگند

آن کس که دلش بسته فکریست چه داند