زبن خشکسال حادثه ، برگ تری نماند

ای بلبل اسیر، به کنج قفس بساز

اکنون که از برای تو بال و پری نماند

ای باغبان بسوز، که در باغ خرمی

برق جفا به باغ حقیقت گلی نهشت

کرم ستم به شاخ فضیلت ، بری نماند

صیاد ره ببست چنان کز پی نجات