با آن نشان که گفتی این بوسه نام زد را

ای رویت از قمر به آن رو به روی من نه

تا بنده دیده باشد صد دولت ابد را

در واقعه بدیدم کز قند تو چشیدم

جان فرشته بودی یا رب چه گشته بودی

کز چهره می نمودی لم یتخذ ولد را

چون دست تو کشیدم صورت دگر ندیدم