چون دست تو کشیدم صورت دگر ندیدم

با آن نشان که گفتی این بوسه نام زد را

جان فرشته بودی یا رب چه گشته بودی

کز چهره می نمودی لم یتخذ ولد را

بی هوشیی بدیدم گم کرده مر خرد را

جام چو نار درده بی رحم وار درده

تا گم شوم ندانم خود را و نیک و بد را