بر یکی آهن که بهر کندن کان کرده اند

دکه آهنگریشان ، دهشت افزاید از آن

کز دو پاره کوه آهن پتک و سندان کرده اند

پتک خود بالا رود چون کوه و خود آید فرود

همچو دو دوزخ ، دو نیران مشتعل دیدم ز دور

کز لهیب و شعله ، دوزخ را هراسان کرده اند

گفتی این هست آذر برزپن و آن آذرگشسب