پیه بد نامی یک عمر به تن مالیدند

وین از آن بود که شطرنج به دلخواه زدند

خاک در دیده صاحب نظران افکندند

قفل خاموشی یک چند بر افواه زدند

بند بر دست و زبان و دل آگاه زدند

خویش را قائد و سردار و مقدم خواندند

تا بدین حیله قدم بر زبر .... زدند