ره دیرینه نهادی و گرفتی ره قوم

*

بر تو ای واعظ مسکین دل من سوخت از آنک

خونیان بر تو چنان ضربت جانکاه زدند

لاجرم ره به تو، آن فرقه گمراه زدند

تا شدی فتنه دیوان سلیمان صورت

مر ترا در حرم قدس به شب راه زدند