عوض موعظت و پند شدی صاحب رعد

لاجرم ره به تو، آن فرقه گمراه زدند

تا شدی فتنه دیوان سلیمان صورت

مر ترا در حرم قدس به شب راه زدند

زان رهت برق فنا برتن چون کاه زدند

شدی از قزوبن تا تمشیت رعد دهی

جای رعدت به جگر، صاعقه ناگاه زدند