یک یک برون کشمشان ازگوشه وکنار

اخگر زنم اگرچه تن از اخگر آورند

اندامشان بدوزم با نوک خامه ام

هرچند پیش خامه من خنجرآورند

گرچه پناه بر سر دوپیکر آورند

ور بگذرم به خواری گیرم گلو یشان

فرداکه خلق را به صف محشرآورند