گویم آخر نان این قوم ازکجاگردد روان

همچو من سوداویئی چون منع آن حسناکند

گشته ملزم تا به هر سالی بزاید کودکی

وز برای خیل شه فوجی جوان برپاکند

گوید آن کاو داد دندان ، نان همو اعطاکند

طرفه اصلی در توکل دارد این خاتون بهاد

آن دل و آن زهره کوکاین اصل را حاشاکند