اشجارگونه گون و شکفته میانشان

وین جایگه بنفشه به خرمن توان درود

کوه از درخت گویی مردی مبارز است

پرهای گونه گون زده چون جنگیان به خود

گل های سیب و آلو و آبی و آمرود

چون لوح آزمونه که نقاش چرب دست

الوان گونه گون را بر وی بیازمود