الوان گونه گون را بر وی بیازمود

اشجارگونه گون و شکفته میانشان

گل های سیب و آلو و آبی و آمرود

چون لوح آزمونه که نقاش چرب دست

شمشاد را نگر که همه تن قداست و جعد

قدیست ناخمیده و جعدیست نابسود

آزاده را رسد که بساید به ابر سر