چرا بفرسود امروز و پست گشت چنین

که از نخست سپهرش کمینه دربان بود

خدایگانا این آسمان ز روز نخست

به درگه تو یکی برکشیده ایوان بود

بر او چه مایه گنه بود و چند عصیان بود

بدان طریق بگفتم من این دُرنامه که گفت

« مرا بسود و فرو ریخت هرچه دندان بود»