چنان فزونی زان یافت رودکی به سخن

بر او چه مایه گنه بود و چند عصیان بود

بدان طریق بگفتم من این دُرنامه که گفت

« مرا بسود و فرو ریخت هرچه دندان بود»

کز آل سامان کارش همه به سامان بود

حدیث نعمت خود زان گروه کرد و بگفت

« مرا بزرگی و نعمت ز آل سامان بود»