روز و شب از سورت گرما بسان قوم نوح

ره فروبندد مرا مردی که زندانبان بود

چون شب آید پشه سرنازن شود من چنگ زن

کار ساس و کیک رقص و کار من افغان بود

هردم از سیل عرق بر گرد من طوفان بود

گر ببندم در، حرارت ، ور گشایم در، هوام

هر دو سر هم سنگ چون دو کفه میزان بود