خاصه کاین توقیف در گرمای تابستان بود

گر ببندم در، حرارت ، ور گشایم در، هوام

هر دو سر هم سنگ چون دو کفه میزان بود

شاعری بیمار و کنجی گنده و تاریک و تر

موشکان هر شب برون آیند و مشغولم کنند

هم نشین موش گشتن ، رتبتی شایان بود!

منظرم دیوار و موشم مونس و کیکم ندیم