ز اوستادی شعر خوبی کان مرا از بر نبود

مادرم تدبیر منزل را نکو می داشت پاس

پاسداری در جهانم ، بهتر از مادر نبود

اندر آن دوران نبود اندر دواوین عجم

شعر می گفتیم و می گشتیم و می بودیم خوش

بزم ما گه گاه بی مه روی و خنیاگر نبود

حال ما با حال حاضر فرق وافر داشت زانک