بود نوکر باب کمتر، حشر او محدودتر

در لباس عقل و دانش ، زیب هر پیکر نبود

عشوه و تفتین و غمازی و شوخی های زشت

در لوای شوخ چشمی نقل هر محضر نبود

وز جوانان اداری هر طرف محشر نبود

بگذریم از این سخن وین خود طبیعی بود نیز

کاین رسن را فرصت بگذشتن از چنبر نبود