سوی ری راندم به خواری از دربند خوار

طرد کردندم به ری ، زیرا کسم یاور نبود

رهزنان پارسی ، در کوهسار لاسگرد

رخت من بردند و خرسندم که هیچم زر نبود

کشوری دیدم که جز لعنت در آن کشور نبود

مردمی دیدم یکایک از گدا تا شاه ، زن

منتها همچون زنان بر فرقشان معجر نبود