روزگاری دیر خوش بودیم با یاران خویش

لیک چون دزدان لباس ژنده شان در بر نبود

هشت مه ماندم به ری پس بازگشتم زی وطن

کم توان فرقت یاران دانشور نبود

کاسمان را کینه دیرینه ، اندر سر نبود

نوبهاری ساختم ز اندیشه های تابناک

کاندر آن جز لاله و نسرین و سیسنبر نبود