که سرخی شفقش جلوه صبح و شام دهد

دو چشم مام وطن ز آفتاب و مه سوی ماست

وزین دو دیده به ما کسوت و طعام دهد

ز چشم مام وطن خون چکد بر این آفاق

به ما خطاب کند با دو دیده خونبار

که کیست آنکه به من خون خویش وام دهد

به روی سینه بپرورده ام جوانان را