پس از زمانه خسرو شد چو بیوه زنی

که کیست آنکه به من خون خویش وام دهد

به روی سینه بپرورده ام جوانان را

که داد من ز شما نوخطان ، کدام دهد؟

که هر کسیش نویدی گزاف و خام دهد

چه کودکان که بزادم دلیر و دانشمند

یکی نماند که ملک من انتظام دهد