یکی نماند که ملک من انتظام دهد

پس از زمانه خسرو شد چو بیوه زنی

که هر کسیش نویدی گزاف و خام دهد

چه کودکان که بزادم دلیر و دانشمند

اگر یکی به ره راست رفت ، از پی او

کسی نیامد کان راه را دوام دهد

ز چنگ ظلم و ستبداد کس نرست که او