کز وی عذار دلکش مخدوم پژمرید

بستر گر از توگردی بر خاطری نشست

برکش گر ازتو خاری در ناخنی خلید

چین جبین خادم و دربان عقوبتیست

کی شد زمانه خامش ، اگر دعویئی نکرد

کی خفت شیرشرزه ، که مژگان بخوابنید

محنت فرارسد چو ز حد بگذرد غرور