گویی در آفتاب گل سرخ بشکفید

یارب کجاست آنکه چو شب در چکد به جام

گویی به جام ، اختر ناهید درچکید

چون پر کنی بلور و بداری به پیش چشم

همبوی بید مشگست اما نه بیدمشگ

همرنگ سرخ بید است اما نه سرخ بید

آن می که ناچشیده هنوز، از میان جام