دهقان از این حدیث به من بردرید چشم

ایزد مرا نه از قبل حسبت آفرید

صبحست می بیار که مغز از فروغ می

روشن شود چو غره صبح از فروغ شید

وانگاه چون پلنگ یکی نعره برکشید

گفتا که خواب من ببریدی به نیم شب

ای می پرست عیار ای شبرو پلید