وانگاه چون پلنگ یکی نعره برکشید

صبحست می بیار که مغز از فروغ می

روشن شود چو غره صبح از فروغ شید

دهقان از این حدیث به من بردرید چشم

گفتا که خواب من ببریدی به نیم شب

ای می پرست عیار ای شبرو پلید

گفتم مساز عشوه که اینک فروغ روز