دانش بزرگ شدکه چنو مامنی گزید

من این قصیده گفتم تا ارمغان برم

نزدیک آنکه هست درش کعبه امید

دانا عزیز شد که چنو حامیئی گرفت

بس شاه و شاهزاده کم از روی احترام

بنشاخت لیک قلب من از صحبتش کفید

بس میر و بس وزیر کم از طبع چاپلوس