بذر هنر به مرز امل کشتم ای دریغ

نام نکو خریدکسی کاو مرا خرید

پستان مام و سفره بابست اصل مرد

آن منج گم شودکه گل ناروا مکید

کم داس دهرکشته آمال بدروید

چون روزگار سفله ندانست قدر من

کس را چه انتظار ازو بایدی کشید