اینک خدنگ حادثه از سینه برگذشت

پنداشتم که عهد عقوبت بسر رسید

گفتم زمان خرقه تهی کردنست ، خیز

رخت سفر ببند که وقت سفر رسید

وآسیب زخم آن به میان جگر رسید

دست از جهان بشوی و جهانی دگر بجوی

شاد آنکه زبن جهان به جهان دگررسید