کاو را جز عدل و داد نبود شوهر

تو غم مردم همی خوری به شب و روز

غمخور توکیست ؟ پادشاه گروگر

ملک تو شاها یکی عروس نکوروست

یکچند این خوبرو عروس نوآئین

داشت به سربریکی پلاسین معجر

عدل تو با دیبه و پرند ملون