کاخی از عدل برنهادی و آنگاه

کس نچخیده است با قضای مقدر

ملک بماندی و زی بهشت براندی

ملک چرا ماندی ای بهشتی منظر

تفت براندی ازین کهن شده معبر

قومی بینم به سوکواری ات ای شاه

جامه ز غم کرده چاک و دیده ز خون تر