تاکه درین زشت روزگا ر ستردند

وانگاه از چرخ خواست کردن سر بر

زان پس گه گاهی این درخت برومند

خسته همی شد زتیشه فتن وشر

جور و ستبداد، شاخ و برگش یکسر

چندان کز آنکشن درخت به جا ماند

شاخی فرسوده وشکسته و لاغر